Мазмұнына қайту

2-бөлім. Жалпақ жапырақты ағаштар және зиянкестер

2.3. Жапырақ және сабақ зақымдану түрлері: диагностикалық белгілер

Жапырақ пен сабақта байқалатын зақымдану түрлері қандай диагностикалық белгілер арқылы ажыратылады және бұл белгілер фитосанитарлық жағдайды ғылыми тұрғыдан бағалауда қандай ақпарат береді?

Өсімдіктердің фитосанитарлық жағдайын бағалауда жапырақ пен сабақтағы зақымдану белгілерін дұрыс диагностикалау шешуші ғылыми мәнге ие. Өйткені өсімдік ағзасында жүретін кез келген патологиялық процесс алдымен морфологиялық деңгейде көрініс береді, ал бұл белгілер зиянды организмнің түрін, оның биологиясын, зақымдау механизмін және экологиялық жағдайдың әсерін анықтауға мүмкіндік береді.

Жапырақ пен сабақ – өсімдіктің физиологиялық тұрғыдан ең белсенді мүшелері болғандықтан, сыртқы және ішкі стресс факторларына тез жауап қайтарады. Сондықтан зақымдану типтерін жүйелі түрде талдау фитосанитарлық мониторингтің, тәуекелді бағалаудың және басқару стратегияларын әзірлеудің негізгі әдістемелік өзегін құрайды.

1. Жапырақ зақымдануларының диагностикалық белгілері

Жапырақ зақымданулары көбіне өсімдіктің фотосинтездеуші жүйесіне тікелей әсер етеді. Жапырақ – газ алмасу, органикалық заттардың синтезі және транспирация процестерінің негізгі алаңы болғандықтан, оның құрылымдық тұтастығы бұзылған жағдайда өсімдіктің жалпы физиологиялық тепе-теңдігі әлсірейді. Жапырақ зақымданулары этиологиясы бойынша әртүрлі болуы мүмкін: механикалық, биотикалық (зиянкестер мен патогендер әсерінен), абиотикалық (климаттық немесе антропогендік факторлардан).

Диагностикалық тұрғыдан бұл зақымдар жапырақ бетінде айқын көрінетін морфологиялық белгілер арқылы анықталады.

Дақтану

Жапырақтағы ең жиі кездесетін диагностикалық белгі. Дақтар формасы, түсі, өлшемі және орналасуы бойынша әртүрлі болып келеді.

  • Саңырауқұлақ дақтары: көбіне дөңгелек немесе сопақша, шеті айқын шектелген, ортасы ашық немесе қараңғы түсті болады.
  • Бактериялық дақтар: жапырақ ұлпасы сулы, мөлдірленген сипатта көрініп, кейіннен қоңыр немесе қара түске өзгереді.
  • Вирустық зақымданулар: дақтану мозаикалық немесе жүйесіз сипат алып, жапырақ симметриясының бұзылуымен қатар жүреді.

Некроз

Тірі ұлпалардың өлуі нәтижесінде пайда болатын патологиялық процесс. Ол көбіне жапырақтың ұшында, жиектерінде немесе орталық бөлігінде байқалады.

  • Некроздың шекарасы кейде айқын, кейде біртіндеп өтпелі болуы мүмкін.
  • Айқын шектелген некроз саңырауқұлақ инфекциясына тән.
  • Біртіндеп таралатын некроз физиологиялық стресс немесе токсикалық әсердің нәтижесі болуы ықтимал.
  • Фотосинтез алаңының азаюына алып келіп, өсімдіктің көмірсу балансын бұзады.

Хлороз

Диагностикалық тұрғыдан ерекше маңызды түрі. Хлороз кезінде жапырақтың жасыл түсі ашық сары немесе бозғылт түске ауысады, бұл хлорофилл синтезінің бұзылуын білдіреді.

  • Жүйелік хлороз: көбіне вирустық ауруларға немесе минералдық қоректенудің бұзылуына тән.
  • Локальды хлороз: зиянкестердің сорғыш әрекетінің нәтижесінде пайда болуы мүмкін.
  • Хлороздың таралу сипаты фитосанитарлық диагностикада маңызды индикатор ретінде қолданылады.

Механикалық зақымданулар

Жапырақ жегіш және минер зиянкестердің әрекетінің тікелей нәтижесі.

  • Жапырақ жегіштер: жапырақ пластинкасын кеміріп, тесіктер немесе толық жойылған аймақтар қалдырады. Зақымдар көбіне ирек, асимметриялы формада болады және жапырақтың жиек бөлігінен басталады.
  • Минер жәндіктер: жапырақ ішінде жолақ тәрізді зақым (мина) қалдырып, эпидермис қабаттарын бүтін күйде сақтайды. Бұл ерекшелік оны басқа типтерден оңай ажыратуға мүмкіндік береді.

Кесте 9. Жапырақ зақымдануларының морфологиялық белгілері және диагностикалық маңызы

Белгі сипаты Көрініс ерекшелігі Диагностикалық ақпарат
Дақ формасыДөңгелек, сопақ, бұрыштыПатоген типін болжау
Түс өзгерісіСары, қоңыр, қараИнфекция немесе стресс
Шекара айқындығыАйқын / көмескіБиотикалық немесе абиотикалық фактор
Тін тұтастығыСақталған / бұзылғанМинер немесе жапырақ жегіш әсері
Таралу сипатыЛокальды / жүйелікВирустық немесе физиологиялық әсер

2. Сабақ зақымдануларының диагностикалық белгілері

Сабақ зақымданулары жапыраққа қарағанда баяу дамиды, алайда олардың фитосанитарлық салдары әлдеқайда ауыр болуы мүмкін. Себебі сабақ – өсімдіктің өткізгіш жүйесін, тірек қызметін және метаболиттерді тасымалдауды қамтамасыз ететін негізгі құрылым. Сабақтағы зақымданулар көбіне камбий, флоэма және ксилема деңгейінде жүретін патологиялық өзгерістермен байланысты.

Жарықтар мен жарылулар

Сабақтағы ең маңызды диагностикалық белгі. Механикалық кернеу, температураның күрт ауытқуы немесе ішкі физиологиялық теңгерімсіздіктің нәтижесінде пайда болады.

Жарықтар арқылы фитопатогендер мен зиянкестер оңай еніп, екіншілік инфекциялардың дамуына жол ашады. Бұл фитосанитарлық тәуекелдің жоғары деңгейін көрсетеді.

Қабық қабыршақтануы және түсінің өзгеруі

Қабықтың қоңырлануы немесе қараюы ішкі тіндердің өлу процесін білдіруі мүмкін.

Қабық астындағы жүріс жолдары көбіне қабық жейтін зиянкестердің дернәсілдік әрекетінің айқын дәлелі болып табылады. Бұл зақымдар сырттай байқалмауы мүмкін, сондықтан қабықтың тұтастығына ерекше назар аударылады.

Ісіну, қалыңдау немесе галл

Биотикалық факторлардың әсерін көрсететін ерекше диагностикалық белгі.

Мұндай құрылымдар көбіне жәндіктердің жұмыртқа салуы немесе патогендердің локальды әсері нәтижесінде пайда болады. Ісінулер өткізгіш тіндердің жұмысын бұзып, өсімдіктің су және қоректік заттармен қамтамасыз етілуін әлсіретеді.

Кесте 10. Сабақ зақымдануларының құрылымдық белгілері және фитосанитарлық интерпретациясы

Зақым түрі Морфологиялық көрініс Биологиялық мағынасы
ЖарықтарҰзын немесе торлы жарықтарСтресс және инфекция қаупі
Қабық жүрістеріТармақталған жолдарКсилобионт зиянкестер
Ісіну (галл)Локальды қалыңдауЖәндік немесе патоген әсері
ҚараюТін түсінің өзгеруіКамбий зақымдануы
ҚұрғауСабақ бөлігінің өлуіӨткізгіш жүйе бұзылысы

Қорытынды

Жапырақ пен сабақтағы зақымдануларды бірлесіп талдау фитосанитарлық диагностикада кешенді тәсілді қалыптастырады.

Жапырақтағы ерте белгілер көбіне зиянкестің немесе патогеннің бастапқы әсерін көрсетсе, сабақтағы өзгерістер процестің созылмалы және терең сипат алғанын білдіреді. Сондықтан фитосанитарлық бағалау тек жекелеген мүшелерді емес, өсімдікті тұтас жүйе ретінде қарастыруға негізделуі тиіс.

Теориялық бөлімді оқып болсаңыз, білімді бекіту тапсырмаларына өтіңіз:

Оқу нәтижелерін бақылау (2.3)